VEDA ETMEDEN...

3 Hafta önce Alanya’da ziyaret ettiğim, 50 yıllık dostum, sevgili kardeşim Ahmet E. Şenyüz anısına..
Sevgili arkadaşım, gözlerinin şahidiyim. Söylemek isteyip te söylemeyi beceremeyen gözlerinin..
cemal k. demir

VEDA ETMEDEN.

 Biliyorum..

 Ölümün adil olmadığını

Gidenin geri gelmediğini de..

 Ama yine de

 Herkesin zamanı geldiğinde

 Gittiği yere

 Gidenler için;

 Zamanı gelmişti

 Demek zül geliyor bana

Biliyorum..

 Yaşayan tüm varlıkların

 Bir gün öleceğini

 Buna rağmen

 Yaşamdan kaçıp,

 Var gücümüzle koşarak

 Ölüme doğru

 Koşar adım gittiğimizi de..

 Ama yine de

 Koşudan ayrılmak

 Ağırıma gidiyor

Biliyorum...

 Hangi günse o..

 x günde gideceğimizi

 Her zamanki gibi

 Hazırlıksız yakalanırız

 Ölüme..

 Bir bakmışız..

 Her şeyi, yarım bırakmışız..

 Yine de veda etmeden

 Son bir söz söylemeden

 Gitmek

 Gücüme gidiyor

 Ama söyleyemiyorum

 Asıl diyeceğimi

 ..Ve sadece

 Kahvaltı sofrasını topladın mı?

Diye usulca soruyorum

 Gözümün ucuyla baktığım

 Her sabah saçlarını kokladığım

 sevdiğime..

Biliyorum.

 Arkamızda nesnel

 Hiç bir şey bırakmadığımızı

Tıpkı yaşam gibi, dünyalıkların

Mal ve mülkün geçici olduğunu

 Sadece sevginin, onurun

 Ve bu gök kubbe altında

 Bıraktığın hoş sedanın

 Ruhlarda yer bulduğunu

 Ama öyle kaptırmışım ki,

 Kendimi yaşama.

 Vaktim olmuyor

 Oturup yazmaya

 Yaşamı, beni, çok sevdiğim karabaşı

Ve kedimi anlatmaya

 Yaşama öyle dalmışım ki, sevgilim

 Seni unutmuşum

 Seni.

Seni sevdiğimi

Nasıl unuturum!..

Biliyorsun…

Yıldızlarda olsam

 Bulutlarda yaşasam

 Seni sevdiğimi söylemeden

İnceden bir veda etmeden

 Gitmek yakışmaz bana

 Sevdiğim ağlama artık

 Bu sefer kulağına değil fısıltılarım

 Yüreğinle duy beni

..Ve

 Son bir kez olsun

 Söylemek istiyorum sevgilim

 Seni, dünyalar kadar sevdiğimi..

cemal k. demir

 18Şubat 2015