Ben ölürsem
bilmelisin çocuk…
Sana tek
mirasım,
Terekemdir,
duygularım..
Akıl edip,
Bir kenara not
ettiğim.
Yaşanmışlıklar
ve hatıralar..
Sen de akıI
edip,
Tozlu
raflardan alana kada
Değersiz
olacaklar
Olur da bir
gün akıl eder
Kitaplığın
tozunu alırsan..
Sana yabancı
olan anıları..
Yani bu tozlu
çöpü atarsan
atmak
istersen..
Olur ya..
Gözüne bir şey
takılır,
açar ve
bakarsan
Notlarıma..
O zaman
anlayacaksın
Sana,
dokunulası yakın olduğumu
Eline
aldığında bir kitabım
Okuduğunda
Dile gelir
duygularım
Evet..
Bende senin
gibi bir insanım
Yüz yıl önce
yaşamış olsam da
Bilirsin.
Benim de
Senin gibi
düşünüp,
Senin gibi
seviştiğimi
Yaşarken
yaşama
Boş
vermişliğimi
Nesiller geçse
de..
Genler
vazgeçmemiştir
sevmekten
Hataları ve
yaşanmışlıkları
Tekrarlamaktan
Yaşamdan
Haz almaktan
Bıkmamıştır
arzular
Okursan beni,
başka
insanları da tanırsın
Değişik
duygular yaşarsın
Benim gibi
hissetmesen de
Notlarımdan
anlarsın
Senin gibi,
Duygularımın
olduğunu
Bedeni çoktan
toprağa karışmış
Bir yabancıyla
Yakınlaşırsın
Onu anlamaya çalışırsın.
Kendinden
bilirsin.
……
O güne kadar
yaşarsan.
Ve akıl edip,
Geçmişe bir
bakarsan
Duygularımı
yaşar
Belki...
Beni anarken
Yaşamın
Bir fırıncı kuyruğunda
Geçen zaman kadar
Kısa olduğunu anlar
Ve..
Onu
Sıcacık bir ekmek gibi
Koklar…
Kucaklarsın.
cemal k. demir
18.07.2014
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder