SEN ŞİİR SEVMEYEN ÇOCUK

SEN.. ŞİİR SEVMEYEN..

Sen. Şiir sevmeyen çocuk..

İnsana hasret

İnsana susayanlar içindir Şiir

Tabiatı da anlatır elbet

İnsana hasret

Tüm canlıları

Arşı âleme çakılı dağları

Bahçende çiçek açan

Badem ağaçları

Anlatılsın ister

Sende uyanan duyguları

İnsandan yardım bekler

Fırtınada kopan ceviz dalları

Yere düşen kuş yuvaları

Hele evin küçük kedisi, karabaşı

Okşanmak ister

Şiir su gibidir

Kana kana içilir  

Ve Susamışlar

Her seferinde

Hem de tek nefeste

Bir kova duyguyu

İçine çeker be çocuk

Şiir içinde yer etmeye görsün

Bir kova dolusu duyguyu

Her seferde,

Bir kova dolusu su gibi

Üzerine boca eder senin

Sırılsıklam olursun,  be çocuk.

cemal k. demir

2015

HATIRLADIM SENİ BE ÇOCUK

Hatırladım seni…

Sen o çocuksun.

Kış gününde çamurda

Afili iskarpinle

Caka atan…

Ben…

Ayağımda yırtık pabuçlar

Mahcup..

 Hatırladım seni be çocuk!..

 Oysa biz…

Teneffüslerde kardeştik

                          be çocuk...

 Aynı havayı soluyorduk

Cemal K. Demir

2014