AKILLI FÜZELER APTAL ÇOCUKLARA KARŞI

 

Dünya da ki tüm siyasal çıkar savaşların en masum kurbanları bebekler ve gencecik kurban edilen yavrularımızın anısına..

ckd

Filistin’de çocuklar, Türkiye’de Elvanlar, İsmailler, Doğuda, Batıda cinayetler  ve dünyada nice ana kuzuları, geleceğimiz hunharca katledilip, siyasal güç gösterisinde kurban ediliyorlar. Nasıl feryat etmesin analar..

Ey diktatörler!  Ey..  Öfke ve kinle beslenmiş yüreklere hizmet eden silahşörler... 

Ey Terörü kendilerine şiar edinmiş caniler ve onların tarafgirleri…

Dünya’da.. Ve  İnanırsan ahirette seni yargılayacak adalet utanıyor bu yaptıklarından

Çocuklar sadece ölmüyor, senin insanlığını da alıp yanlarında götürüyorlar.      Ne yapsan da karanlık dehlizlerde azap içinde kıvranmaya mahkûm vicdanını  AK'layamazsın!.. 

Vicdanını ve kaybettiğin, İnsanlığını parçalanmış bir kadavra gibi, sürükleyerek götürüp atacaklar medeniyetin utanç çöplüğüne.

Çocuklar ölmüyor ey kara vicdan.  Arkalarında bir gün senin infazını gerçekleştirecek bir kin ordusu bırakarak gidiyorlar.

ckd

BU BİR “AKILLI FÜZELER

VE APTAL ÇOCUKLAR’IN “ MASALIDIR.

Sahilde üç beş çocuk.

Top oynuyorlar keyifli..

Senin dininden

Senin kininden

Senin acımasız füzenden

Haberleri yok, belli…

Sahilde Üç Beş çocuk

Çocukluk edip düşmüşler

Akıllı füzenin menziline

Füzenin düştüğü yer

Her zaman oynadığı alan

Baba ocağı,

Korunağı..

Nasıl bilebilirler ki;

Baba evinde öldürülecekler

Sahilde Üç Beş çocuk

Bilmiyordu bebeler

Füzenin akıllı olduğunu

Bunca çocuk arasından

Muhammet’i sorduğunu

Çocukluk edip,

Ölümün kucağına oturmuşlar

Üç Beş çocuk sahilde..

Bir çocuk taksimde

Bir çok çocuk oynarlar..

Çocuklar.. Ölüyorlar!...

Çocuklar!..

Memleketimin her yerinde

Özgülük için haykırıyorlar

Ve özgürlük için göğsünü

Siper etmiş bu çocuklar

Kızıl bir karanfil gibi

Toprağa düşüyorlar

Hepsi

Diktatör kurbanıdırlar

Onları vuranlar

Bazen halkın ekmeği ile beslenen

Üniformalılar

Bazen  kara ellerde

sinsice ateşlenen silahlar

Vicdanları kararmış,  zavallılar

Suçun yıkıldığı yer

Kader adındaki

Görünmeyen İlahlar

Adı üstünde..

Çocuk işte!.

Türkiye'de Taksimde

Yaşanacak bir dünya için

Bayrak açmış özgürlüğe

Filistin’de sahilde..

Topu kaçmış denize

Peşinden koşmuş topun

Oldukça çabuk…

Yani, acele mi acele

Ama.  O lanetli,

O aklını yitirmiş,

Aklını kaçırmış füzeden

Daha çabuk olamamış

Topuna uzanamadan

Avlanmış.

Ölüm ona geldiğinde

Henüz on birine

Yeni ulaşmış

Taze bir fidanmış

Adı Muhammet.

Koşarken topun peşinden

Azrail’le karşılaşmış

Yaralı Ceylan gibi

Korku içinde ve şaşkın

Azrail'ine çarpmış

Düşerken toprağa

Gözlerini son kez açmış

Tüm dünyanın gözleri önünde

Katliam yapıldığı, o kutsal

Baba toprağına uzanmış

Onu vuran bir füze parçasıymış

Katiline bakmış.

Soramamış, neden vurulduğunu

Anlayamamış..

Üç Beş çocuk önce...

Birbirine sokulmuşlar

Koşmak çare değilmiş

Koşamamışlar.

Şoka girip, durmuşlar

Uzaktan, en akıllısından

Bir İsrail füzesi geliyormuş.

Aptal çocuklar

Gelen füzeden kaçmadılar

Ölüm füzesine

Saniyenin yüzde birlik

Bir anı kadar

Anlamsızca baktılar

Onlar, çocuktular

Korktular…

Hiç ses vermediler

Çaresizdiler

Füzeler çok akıllı

Onlar aptaldı

Birbirlerini kucaklayamadan

Sessizce ağlar gibi

Yaşama doyamadan..

Susarak, ölüme gittiler

Dünyadaki tüm liderler

Bu duruma sessiz kaldı

Ağlayan sadece

Analardı..

Liderler ağlamaz diye

Bir kural vardı.

Çocuklar aptaldı

Güç gösterisi için

Kurbanlar arandı

Kural yine bozulmadı

İnsanlık âleminin

En masumu çocuklardı

Oyunları yarım kaldı

Analar ağlayan oldu hep

Kıyılan çocuklardı..

Cemal k. demir

20.07.2014