Dışarıda, bitmek bilmeyen kavgalar.
Nefret ve kin birikmiş
Öfke var
Hava buz gibi
Kan donduran soğuklar
Acımasız kışları fırsat bilip
İnsanlığı aç ve çıplak
Bırakan canavarlar
Ve tüm bunlara
Sana ve bana aldırmadan
Kendi halinde
Dönen bir dünya var
…
Dünya, seni beni umursamaz dönerken.
Yobazlar karılarını döverken
İmamlar memleketi bölerken
İnsanlık bu rezalet ve felaketi
Umursamaz yaşarken
Sana sarılıyorum
Umut’umsun
Sana tutunuyorum
Tek güvencem sensin.
Yaşam sen olmalısın
Bana hayat öpücüğü verensin.
cemal kazım
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder